Zand en Water

Zand en water, zon en strand................

herfstvakantie

Herfstvakantie; wat een heerlijkheid. Op de thermometer denk je nog eerder aan zomer dan aan herfst en dat alleen maakt het leven al goed.
De eerste beste dag gaan we op uitnodiging van Dianne en Hans naar het zomerverblijf in Saeftinghe. Het is daar niet toegankelijk voor alle bezoekers en ik voel me dan ook een bevoorrecht mens dat ik daar af en toe mag komen genieten samen met mijn gezinnetje. Samen met Dianne en mijn fototoestel met telelens heb ik daar rondgelopen en nu moet ik nog even afwachten wat het resultaat is. Dat is het nadeel van een "gewoon"fototoestel. Als het resultaat goed is zet ik later nog wel een plaatje op mijn blog.

Dan zondag. We genieten gewoon door. Dit maal wandelden we, samen met nog vele andere mensen die hetzelfde goede idee hadden, door het bos in Clinge. Ook nu gingen de camera's weer mee. We sloten de middag af met een onverwachts bezoekje aan de 'Driesjes en ook dat was goed. Goed gezelschap voor iedereen.

Nu hadden we voor maandag nog een leuk uitstapje. Dit maal waren we uitgenodigd in "de Haan"aan de Vlaamse kust. Esther, Jelle en de kinderen bivakeren daar een weekje en wij genoten een middag/avond mee.
Ook dit keer was het prachtig weer en daarom werden er nog heren zwembroeken voor Eline en Bram gekocht, zodat ze extra genieten konden. Bram zwom zelfs nog een paar slagen en verder werd er veel gemodderd.
Mijn beste vriend, de camera, was ook weer mee en gelukkig voor ons hadden ze nog niet alle strandhuisjes opgeruimd voor het stormseizoen. Ik had in mei, toen wij daar een weekje zaten, al wat foto's gemaakt, maar dat bleken er natuurlijk veel te weinig. Ik moet gewoon nog veel oefenen met mijn telelensje. Benieuwd hoe het afloopt met mijn 3200 asa foto's in dat prachtige zonlicht.
Ook mijn digi-vriend was erbij. Dat kan ik jullie alvast laten zien. Zo legde hij mijn knappe dochter vast op de gevoelige plaat en ook het water en zand.

MEE delen

Een poos geleden werd ik voor het eerst van mijn leven geintervieuwd.Door een medewerker van MEE Zeeland. Free die zo nodig met me meedenkt had dat gevraagd. Hij had in december geregeld dat Samson in januari op bezoek kwam. Ik stemde met het intervieuw toe, mits Samson accoord ging. Ja dus.

Zo gebeurde het dus dat ik op een middag met een collega van Free aan de tafel zat. In plaats van een Samson verhaal wilde hij vooral dat collega ouders met een gehandicapt kind zich in het verhaal konden vinden. Tja, ik leuter er wel op los hoor, u roept maar.

Met gemengde gevoelens las ik later de kladversie in de mail. Tja wat vond ik er van. Echt een boeiend stuk vond ik het niet, maar ja ik wist alles al.

Hier en daar is het artikel bijgeschaafd en de belangrijke dingen die ik volgens de intervieuwer allemaal zei staan er vast niet in...of ik zie niet wat hij belangrijk vond. Ach, zie hier het resultaat en oordeel zelf. Laat me dat dan vooral ook even weten, ben benieuwd naar jullier reacties.

mooi weer weer

Tja arme medebloggers. Het leven is mooi, ik kan er maar geen genoeg van krijgen en jullie mogen meegenieten van de plaatjes. Ik vond het vanochtend weer niet te versmaden buiten. Het roept surrealistische plaatjes op en die moeten gezien worden.

met een gouden randje

Er zijn een heleboel "dingen"met een gouden randje. Je hebt dagen met een gouden randje of iets korter, momenten met een gouden randje. Mensen met een gouden randje zijn er ook en zoals te zien zijn er ook wolken met een gouden randje. De meeste mensen zullen deze wolken waarschijnlijk niet opvallen, maar ik ben iemand die van de kleuren in de lucht valt en dus nogal eens met mijn neus naar boven gericht staat.
Men zegt dat je veel dingen aan je kinderen doorgeeft en daar geloof ik ook wel in. Helaas geven we niet altijd de juiste dingen door, maar dat mijn oudste oog heeft voor het kleurenspectakel in de lucht vind ik toch wel heel leuk.
Zij was het dan ook die me attendeerde op deze speciale wolk. Ze was op weg met step en zak naar de kastanje boom van onze buurman iets verderop om kastanjes op te sporen voor het geval ze nog eens veel tijd heeft om er figuurtjes van te maken. In plaats van rechtdoor te gaan stopte ze om door te seinen met gebaren dat ik een foto moest maken, daar, van een wolk. Alleen het gebaar wolk snapte ik niet.
Geen punt, even de neus buiten en ja mooi plaatje weer. Altijd de digi in de buurt, dus het plaatje was zo geschoten.

mooie zeeuwse lucht

snoeihard

Soms heb je van die dagen die je goed begint totdat.... Ja we kennen ze allemaal. Ik had een week of wat geleden zo'n dag en nu heeft een mij zo dierbaar persoontje zo'n dag. Bij ons allebei was een opmerking die ons van slag bracht. Dat gebeurt dan vooral omdat het uit een onverwachte hoek kwam. Je ziet ze niet aankomen maar ze komen snoeihard binnen. Dus voor ieder die het nodig heeft trommelen Bono en ik allebei op de Djembé alleen maar positieve geluiden door. Zet je oren dus open en laat ze tot je doordringen.

barbecue

Afgelopen zaterdag hadden we een gezellige bbq bij Esther, Jelle, Olaf en Lara.
Het was prachtig weer en we konden heerlijk buiten zitten tot we rond half 11 naar huis gingen.



Ik moest toen denken aan de spreuk die hier sinds een goeie week op de wc (ja hoe spannend kan het op een wc zijn?) te lezen valt.

Het is altijd goed om te lachen, en als een kriebelend strootje er de oorzaak van kan zijn, is het een voorwerp dat tot het geluk der mensen bijdraagt.

Waarom? Nou hierom:
Eline en Bram vonden het geweldig om in de tuin een heel gangenstelsel te graven waar vet veel water in mocht...........heerlijk modderen, Olaf had de giebers bij het bakken van marshmallows in het vuur voor mij....en dikke pret om Elines gedoetjes tijdens het spelen en Jasper zat hand in hand met Lara, wat wil een menst nog meer.

Kortom geluk is soms zo dichtbij, want wat hebben we weer genoten van een lekkere maaltijd en goed gezelschap. Heerlijk.